Psikopatlarda hastalığın seyri ve derecesi bakımından bazı çeşitlilikler gösterirler. Bunlar altı ayrı grup altında toplanabilir.

Öfkeliler: Bunlar herhangi bir sebeple birden bire öfkelenen psikopatlardır, öfkelenme sırasında ne kendilerini ne de karşılarındakini düşünürler, öfkelenmelerine sebep olan olaylar aslında çok küçüktür. Ama öfkeleri geçtikten sonra da büyük bir pişmanlık duyarlar. Öfkelendikleri anda ise bir deliden farkları yoktur.

Bir tür psikopatlar normal zamanlarında neşeli görünmelerine rağmen dertleri yüzlerinden belli olur.
Öfkeli psikopatlar, sadece kendilerine yapılanlara değil başkalarına yapılanlara da dayanamazlar.
Küçük bir sebeple öfkelenen bir psikopat, eline geçirdiği her şeyi kırar, üstünü başını yırtar, bağırır ve hatta rastgele silah bile kullanabilir.

Sebatsızlar: Bu tür psikopatlar hiç bir işte barınamazlar. Büyük bir istekle başladıkları bir işten bir süre sonra bezerler. Bu hastalar diğerlerine oranla zekidirler, olayları iyi muhakeme edebilir çevrelerini çok çabuk tanırlar. Çoğu zaman da herkesten sevgi ve saygı görecek kadar kendilerini kabul ettirirler.

Ataklar: Duygularının etkisi altında kalan bu tür psikopatlar çeşitli isteklere kapılırlar. Bunlar arasında aşırı içki içme, delicesine para harcama ve devamlı seyahat vardır. Bu istekler o derece ileridir ki bir felâkete sürüklenmelerine rağmen ne bir başkası ne de kendileri bunu önleyemez.

Yalancı ve dolandırıcılar: Çok zeki kimselerdir. Genellikle birkaç yabancı dil bilirler. Geniş bir bilgi sahibi ve kuvvetli bir hafızaları vardır. Ancak bu tür kimseler derinliğine incelenirse bildiklerinin yüzeysel olduğu görülür. Ama buna rağmen pek çok kimseyi söyledikleri yalanlarla kandırabilirler ve hatta dolandırabilirler. Yalan söylemekten adeta bir büyük zevk alırlar. Herhangi bir basit olayı yalanla süsleyerek anlatmak ve bunun çevresindekiler tarafından ilgi uyandırdığını görmek onlara büyük bir haz verir. Bunlar arasında sahte doktorlara, subay elbisesi ile gezenlere ve hırsızlık yapanlara rastlamak mümkündür.

Suçlular: Toplum kurallarına ve kanunlara daima karşı olan bu tür hastalar genellikle duygusuz bir hayatın içindedirler. Bütün yaşamları çocuklara karşı sert davranmak, öç almak, hayvanlara eziyet etmek ve çalışmaktan kaçmak gibi davranışlar içinde geçer. Yaşlan ilerledikçe suç işleme eğilimleri de artar. Para için ve hatta sadece keyif için adam öldürürler. Giderek daha insafsız hale gelirler. Hiç bir zaman yaptıklarından pişman olmazlar.

Anarşistler: Bunların en büyük özellikleri düzen bozucu davranışlara girişmektir. Daha çok mevki sahibi olmuş kişileri ve devlet adamlarını çekemezler. Daima bir ihtilâl peşinde koşarlar. Ve bu uğurda hayatlarını bile ortaya koyarlar.