Kurt Tucholsky için insanın iki özelliği vardı: İnsan gürültü yapmaya bayılırdı ve dinlemeyi sevmezdi. Yazarın, her köşede maruz kalınan gürültüden kurtulmak için dilediği “kulak kapaklarını bilim dünyası henüz icat edemedi. Ama bilimciler, sürekli akustik etki altında kalmanın ne kadar sağlıksız olduğunu giderek daha açık şekilde ortaya koyuyorlar. Berlin Charite’deki üniversite kliniğinden Stefan Willich ile sosyal tıp uzmanları ve epidemiyologlardan oluşan ekibi, gürültünün kalbe zarar verip vermediğini araştırdılar. 2006 yılında European Heart Journal dergisinde, şaşılası derecede düşük seviyedeki gürültünün bile enfarktüs riskini arttırdığını açıkladılar.

“Sonuçlarımız, özellikle kronik gürültünün kalbe zarar verdiğini gösteriyor” diyor Willich. Uzmanlar, Berlin’in bütün büyük hastanelerinden enfarktüslü iki bin hastayla iki bin cerrahi hastasını karşılaştırdılar ve hastaların son on yıl içinde maruz kaldıkları gürültü stresini incelediler. Araştırma, sessizlik içinde yaşayan kişilere kıyasla, trafik sesi gibi çevre gürültüsünün kalp krizi riskini, erkeklerde neredeyse yüzde 50, kadınlarda ise üç katı arttırdığını gösterdi.

Böylece gürültü, kalp ve dolaşım rahatsızlıkları açısından bilinen tehlikeler olan yüksek tansiyon, yüksek kolesterol değerleri, aşırı kilo, diyabet ve hareketsizliğin yaklaşık yarısı kadar büyük bir risk anlamına geliyor. Ancak bu risk faktörleri bütün kalp krizlerinin sadece yüzde 50′sine açıklık getirebiliyor. Diğer yüzde 50 için mesleki ve sosyal çevre belirleyici gözüküyor. Örneğin Almanya’da yetişkinlerin yüzde 36′sı, çevre gürültüsünün yaşam kalitelerini düşürecek seviyede fazla olmasından şikâyetçi. Öte yandan, çalışanların en azından üçte biri, günün en azından bir çeyreğinde iş yerinde yüksek gürültüye maruz kalıyor.

Fakat sağlık için risk taşıması açısından gürültünün nasıl algılandığı da çok önemli. Burada, kadınlar ve erkekler arasında büyük farklılıklar var. Erkeklerde tehlike büyük ölçüde objektif gürültü seviyesine bağlı. Kadınlarda ise, çok can sıkıcı olarak algılanan gürültü kalbe özellikle zarar veriyor. Aynı gürültünün nasıl farklı şekillerde algılanabileceği malum. Komşunun bahçesindeki kurbağalar birçok insanı uykusundan eder. Ama aynı kurbağalar kendi bahçenizdeki minik süs havuzunda vıraklarsa gece uykunuz tehlikeye girmez.

Kronik gürültünün kalp ve damarlara nasıl zarar verdiği henüz tam olarak bilinmiyor. Willich ve ekibi, gürültünün kızgınlık ve stres yarattığını, bunun da vücuttaki stres hormonları adrenalin ve noradrenalinin daha yüksek miktarda salgılanmasına sebep olduğunu tahmin ediyorlar. Böylece tansiyon ve kan yağları seviyesi yükseliyor; bu da kalbe zarar verebiliyor.

Berlinli doktorların bulgularındaki şaşırtıcı bir diğer nokta, hangi gürültü seviyesinden itibaren sağlık açısından bir risk yaşandığı. Almanya’da iş yerinde kulaklık taşımayı gerektiren sınır şu an 85 desibel; bu, en yakın noktadan şantiye gürültüsüne denk bir değer. “Ama tehlike sınırı 60 ya da 65 desibelde görünüyor” diyen Willich, daha düşük sınır değerler belirlenmesini talep ediyor. “Bu değerlerden sonraki gürültü artışı sağlık açısından çok fazla önem taşımıyor.” 60 desibel değerine ise kalabalık büyük bürolarda bile ulaşılıyor.
Araştırmayı başlangıçta Berlin Charite’den uzmanlarla el ele yürüten Alman Çevre Bakanlığı (UBA), sonuçların açıklanmasından birkaç hafta sonra Willich ve ekibine gürültünün risklerini abarttıkları suçlamasında bulundu ve bu suçlamayı, verilerin araştırmaya katılan gönüllülerin sübjektif ifadelerine dayanmasıyla gerekçelendirdi. Alman Çevre Bakanlığı, Willich ve ekibinin araştırmasında gürültü seviyesinin objektif olarak belirlenmediğini ve bakanlığın 2004 yılında uygun bir rapor hazırladığını ifade etti. Ancak sübjektif ifadeler birçok tıbbi araştırma için temel oluşturur. Dolayısıyla, başlangıçta işbirliği yapan bakanlık ve doktorların artık birbirleriyle çelişmelerinin sebebi, aralarında yaşanan diğer fikir ayrılıkları olsa gerek.