Demanslının bakımını üstlenen kişilerin bazıları, demansın uzun, yavaş bir yok oluşa benzediğini söylerler. Önceden tanıdığınız kişiyi yavaş yavaş kaybediyor hissine kapılırsınız. Demanslının uzun süreli bir bakım için bir hastane veya bakımevine, yurduna yatırılması durumunda, bu, daha çok söz konusudur. Hastane bakımının çok gerekli olduğu durumlarda bile demanslıya bakan kişilerden bazıları, görevlerinin çoğunu devrettiğinde, suçluluk hissine kapılır. Büyük olasılıkla bu duygudan kaçış yoktur. Zamanı gelince en iyi kararın bu olduğu anlaşılacaktır. Demanslıyı hastaneye yerleşmiş ve ziyaretlerinizden memnun görmek, size büyük rahatlık olacaktır. Demanslıyı bir yürüyüş için, araba gezintisi veya evde bir gün geçirmek için almak hala olasıdır. Kişisel bakımlarına da yardımcı olabilirsiniz.

Demanslı kişi öldüğünde, demans hastalığının neden olduğu “yavaş yavaş ölüm, kayıp, mahrumiyet”ten dolayı hem acıları sona erdiği için rahatlama, hem de yakının kaybından dolayı üzüntü duygusu bir arada hissedilir. Bunu kabul etme, her kayıpta olduğu gibi zaman alır. Başlangıçta demanslının sizdeki hatıraları hastalık yıllarına ait olanlardır. Zaman içinde o anıları, hastalık öncesine gitmiş gibi hatırlamaya başlarız ve bu tesellidir. Stres ve sinirlilik hali sizle bir süre daha kalır.

Aile ve yakın dostlarınızın yardımını takdir etme zamanıdır artık, Bu süre boyunca diğer bakıcılarla ilişkiyi sürdürmek, duygularınızla uzlaşmanıza ve kendi yaşamanıza tekrar yeniden başlamanıza yardımcı olacaktır.