Bu, ırkçı ve çağdışı önyargılardan biridir. Bu teze göre siyah erkekler, cinsel açıdan, beyaz ya da sarı ırktan erkeklerden ve Kızılderililerden çok daha aktiftir. Bu önyargı, toplulukların karşılaştırılmasından yola çıkmaktadır. Ama bir etnik grup içinde de, cinsel açıdan daha faal ya da “aç” olanların yüksek hormon seviyesine sahip oldukları hep düşünülür. Yüksek testosteron değerleri bunun biyokimyasal bir kanıtı olarak yorumlanır. Son zamanlarda, siyah ırktan erkeklerde yüksek testosteron seviyesi tezi giderek daha çok kabul görmeye başladı, çünkü siyahî erkekler daha sık prostat kanserine yakalanıyorlar. Prostat kanserinin risk faktörlerinden biri yüksek testosteron seviyesidir.
Chicago’da Northwestern Üniversitesi’nden tıp uzmanları büyük bir araştırmada, yaklaşık 500 siyahî erkek ile yaklaşık 700 beyaz erkeğin hormon konsantrasyonunu incelediler. Araştırmacılar, bu önyargının doğrulanamadığını ve siyahî erkeklerin testosteron değerlerinin sadece çok ufak bir farkla beyaz erkeklerin değerlerinin üzerinde olduğunu saptadılar. Ancak, cilt rengi ile testosteron arasındaki bağlantıdansa, bel çevresi ile erkek cinsellik hormonu konsantrasyonu arasında daha büyük bir bağlantı vardı. Çünkü bel bölgesindeki yağlanmanın artmasıyla testosteron seviyesi belirgin şekilde düşüyor. Aynı oranda zayıf ya da şişman olan beyaz ve siyahî erkekler karşılaştırıldığında, erkeklik hormonlarında bir farklılık görülmedi. Her iki tip de zayıf beyaz erkekler de, zayıf siyahî erkekler de- şişman beyaz erkekler ve şişman siyahî erkeklerden daha yüksek testosteron değerlerine sahipler. Siyahî ve beyaz erkeklerin testosteron değerlerinin incelenmesinde, başlangıçta görülen ufak farklılıklar, araştırmaya katılan siyahî erkeklerin ortalamada beyaz ırktan hemcinslerinden biraz daha zayıf olmalarından kaynaklanıyordu sadece.