Yaşlı insanların daha sık tuvalete gitmeleri gerektiği ve idrar yapma zorunluluğunun daha acil ortaya çıkması gündelik hayatta gözlemlediğimiz bir şey. Bazı 30 yaşındakiler bile, geceleri tuvalete kalkmak zorunda kalmaya ya da pek uzun süre “tutamamaya” başlarlar. Bu durumun popüler açıklaması, mesanenin yaşla elastikliğini kaybetmesi ve küçülmesidir. Bu düşünceye göre, mesanede daha az miktar idrar tutulabilir dolayısıyla idrar yapma ihtiyacı daha erken, daha acil ve daha sık ortaya çıkar.

Pittsburgh Üniversitesi’nden geriatri uzmanı Neil Resnick ve ekibindeki araştırmacıların kanısınca, bu düşünce bir kocakarı masalından ibaret ve “halk kültürünün bir parçası”. 2005 Mayıs sonu San Antonio’da ürologların yıllık toplantısında, araştırmacılar sonuçlarını tanıttılar. Resnick ve çalışma arkadaşları, 22 ile 90 yaşları arasındaki 100 kadında mesanenin elastikliğini ve mesaneyi kontrol eden kasların fonksiyonunu incelediler. Sonuç olarak, açılma kapanma fonksiyonunun yaşla gerçi azaldığını ama mesanenin büyüklüğünün ve içine sığan hacmin değişmediğini saptadılar.

Yaşlandıkça, idrar yapma zorunluluğunun sıklaşmasının ve idrar geldiği an daha büyük aciliyet yaratmasının sebebi bambaşka olabilir. Sadece ABD’de 17 milyon kişi “fazlasıyla aktif” idrar torbasından muzdarip. Bu durumda, idrar torbasının açılıp kapanmasını kontrol eden kaslar fazla çalışıyor ve istem dışı kasılıyor; böylece acilen idrar yapma hissi doğuyor. 24 saat içinde sekiz kereden fazla idrar yapmak zorunda olanlar ya da giderek daha acil ve derhal idrar yapma zorunluluğu hissedenlerin sorununun kökeni bu olabilir. Sorunun küçülen mesaneyle bir alakası yok.