Zehirler, kimyasal etkileri ile canlının vücuduna girdikten sonra organların çalışmalarını engelleyen ve ölüme yol açan maddelerdir.Zehirler, hafif ve ağır olmak üzere iki grupta incelenir.

Bazı maddeler az miktarda alındığında hiç bir etki yapmamalarına karşılık fazla miktarda alındıklarında zehirleme etkisi gösterirler. İlâçların bazıları, yaşa, kiloya ve vücudun genel durumuna göre doktor tarafından ayarlanan ya da yapımı sırasında hazırlandıkları orandan fazla alınacak olurlarsa zehirleme etkisi gösterirler.

Zehirler güçlerine göre vücutta bazı belirtiler meydana getirirler. Bu belirtiler arasında ağızda ve midede yanmalar, bulantı, kusma ve ishaller sayılabilir. Zehrin vücut tarafından emilmesinden sonra yüzde solukluk, morarma, tansiyon düşüklüğü, nabız atışlarında zayıflama, bayılma ve koma ortaya çıkar.

Zehirli maddelerin vücut üzerinde meydana getirdiği kötü etkileri ortadan kaldırmak için kullanılan bazı özel maddeler vardır. Bunlara Panzehir denilir. Ancak, zehirlenen bir insanın tedavisi sırasında zehrin organlarda, dokularda veya vücudun tümü üzerinde meydana getirdiği etkileri yok etmek için birçok ilâçlar kullanılır ama bunların hepsine panzehir adını vermek yanlış olur. Çünkü panzehirler özellikle zehirleri karşılayan maddelerdir.
Panzehirler, zehirler üzerinde çeşitli yok edici etkiler gösterirler, özellikleri bakımından bunların şu şekilde sıralanmaları mümkündür:

* Proteinli zehirleri çökertmek için tanin eriyiği veya koyu çay kullanılır.
* Zehirlerin oksitlenerek yok edilmeleri için potasyum permanganat eriyiği kullanılır.
* Zehri emerek yok eden madde ise kömür tozudur.
* Sümüksü dokuların korunmasında süt, yumurta akı önemli bir yer tutar.

Hemen hemen, her zehir için ayrı ayrı panzehirler vardır. Ancak zehirlenmelerde, zehirlenmeyi meydana getiren maddeye karşı özel panzehirin kullanılması yetmez. Bunun yanı sıra zehrin vücutta meydana getirdiği yan tesirlerin de ortadan kaldırılmaları gerekir. Bu etkilerin yok edilmeleri için de çeşitli ilâçlar kullanılmaktadır.